വിഗ്രഹപ്പിഴ

 

*  വിഗ്രഹപ്പിഴ  * 

ഉണ്ടായിരുന്നോരു-
സംസ്കാരമകലെയായ്,
ഉണ്മതൻ വീഥിയി-
ലുടലാർന്നൊരമ്മതൻ,
പെണ്മയെ പൂജിച്ച്-
പുണ്യമായ് സേവിച്ച്-
പെരുമയാർന്നഴകൊരീ-
ഭാരതഭൂമിക്ക്...

ചതുർവേദങ്ങളിൽ-
ചടുലനൃത്തങ്ങളിൽ,
ഋതുവസന്തങ്ങളായ്-
തളിരിട്ട പെണ്ണിന്റെ,
സ്ത്രീയെന്ന പുണ്യമാം-
ഭാവമിന്നെങ്ങുപോയ്..!
നേരാലവൾവിരൽകോർത്ത-
കനവനിന്നെങ്ങുപോയ്...!

 

കലയും കാലവും-
കൈകോർത്തൊരുമിച്ചു,
കൈത്തറിപ്പട്ടിന്റെ-
കരവിരുതു തെളിയുന്ന-
കനവു, ഞൊറിയെടു-
ത്തുടുത്തൊരു പെണ്ണിന്റെ,
കാൽതൊട്ടു വണങ്ങുന്ന-
കാലമിന്നകലെയായ്...

 

മലർവനിയിൽ മീന-
വെയിലണയുന്നപോൽ,
മാസമുറയെന്തെന്ന-
റിഞ്ഞു തുടങ്ങും മുൻപേ,
മകളെന്നു പോലും-
വകതിരിവതില്ലാതെ,
മാനം കവർന്നോരു-
അച്ചനുണ്ടിവിടെ...

 

കാമുകനെന്നോരു-
ഭാവം നടിച്ചിട്ടു,
കാമുകിപ്പെണ്ണിനെ-
കളവാൽ തളച്ചിട്ടു,
കാമലീലകൾക്കായ്-
കഴുത്തു ഞെരിചോരു-
പ്രണയമെന്തെന്നറിയാത്ത-
കാമഭ്രാന്തനുണ്ടിവിടെ...

നിലവിളികളുയരുന്ന-
നിഴൽവീണ വീഥികൾ,
നേരിൻ നിറങ്ങളോ-
നീർച്ചാലുപോലെയായ്.,
നീണ്ടു കൂർപ്പിച്ചോരു-
നരവീണ നഖങ്ങളും,
നിശകളുടെ നാടിതിൽ-
നിണമൊഴുകി പടരുന്നു...

 

ഉണ്മയെല്ലാം വെറും-
ഉത്കണ്ട്ട മാത്രമായ്,
പെണ്മയോ പേരിനൊരു-
പകൽചിത്രം മാത്രമായ്,
പുണ്യവും മാഞ്ഞുപോയ്,
പെരുമയുമുതിർന്നുപൊയ്,
പഴിചാരിയാരെയോ-
പിഴചെയ്തുപോയോ നാം..!

 

നിറവാർന്ന നയനത്തി-
ലായിരം ചോദ്യങ്ങൾ,
നിരന്തരം നോവായ്‌-
നിഴലിച്ചിടുമ്പോഴും,
കണ്മുന്നിലെങ്ങുമേ-
ആർത്തവചുടു രക്തത്തിൽ,
നിറഞ്ഞു നനഞ്ഞോരു-
വിഗ്രഹങ്ങൾ മാത്രം...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Copyrighted by : Murali S Kumar
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~